Metody i sposoby leczenia jaskry. Cz. I

Przyczyną występowania jaskry jest wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe, które przyczynia się do stopniowego pogarszania wzroku, a nawet może doprowadzić do ślepoty. Sposobem na zatrzymanie tego procesu jest obniżenie tego właśnie ciśnienia, co jest możliwe dzięki postępowi nowoczesnej medycyny.

W przypadku, gdy przyczyną wysokiego ciśnienia jest cecha anatomiczna oka, czyli w przypadku jaskry pierwotnie zamkniętego kąta, zespołu JPZK, musimy jest zastosować zabieg korygujący kąt oka. Taki zabieg jest najczęściej pierwszym etapem w całym procesie leczenia okulistycznego jaskry. Jego przeprowadzenie oraz dobór zamknięcia kąta zawsze jest stwierdzany na podstawie indywidualnych cech anatomicznych, które są analizowane na podstawie tomografii optycznej przedniego odcinka oka.

Do zabiegów jakie są przeprowadzone zalicza się zabiegi laserowe oraz zabiegi operacyjne. Laserowo przeprowadza się zabieg zwany irydotomią oraz irydoplastyką. Natomiast w przypadku zabiegów operacyjnych sprawa jest nieco bardziej skomplikowana i są to zabiegi polegające na wymianie zbyt dużej soczewki lub wykonanie sztucznego odpływu. Wymiana zbyt dużej soczewki jest to wymiana na mniejszą i bardziej płaską soczewkę sztuczną, dzięki temu ulega powiększeniu przestrzeń między tęczówką a rogówką, więc otwiera się naturalna droga odpływu, ale tylko w przypadku gdy nie powstały zbyt duże zrosty po długotrwałym zamknięciu.

badanie wzroku w kierunku jaskryNatomiast wykonanie sztucznego odpływu, czyli sztucznej przetoki lub drenu filtrującego, jest już stosowane w przypadku wystąpienia w oczach zbyt długotrwałego zrośnięcia szczeliny kata. Otwarcie naturalnej drogi odpływu po wymianie soczewki jest dla pacjenta najbardziej polecane, z bardzo prostego względu ponieważ zapobiegają rozwojowi jaskry. W przypadku wystąpienia jaskry pierwotnej otwartego kąta, czyli zespołu JPOK, niestety leczenie wymagane jest już stale do końca życia. Leczenie w tym przypadku ogranicza się do obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego farmakologicznie oraz zabiegami laserowymi i operacyjnymi. Ma to na celu zatrzymanie postępu choroby na określonym poziomie, tak by umożliwić wystarczającą ostrość wzroku pacjentowi.

Już na pierwszym badaniu można stwierdzić najbardziej bezpieczny poziom ciśnienia wewnątrzgałkowego na podstawie uszkodzenia anatomicznego nerwu wzrokowego, czyli wyglądu tarczy nerwu wzrokowego w czasie badania dna wzroku, lub uszkodzenia funkcji wzroku jakie jest widoczne w polu widzenia. Skuteczność leczenia jaskry i utrzymanie funkcji wzroku jak najdłużej w jak najlepszym stanie, w największym stopniu zależy od samego pacjenta i tego jak stosuje się do zaleceń lekarza praktycznie dożywotnio. Pacjent musi stosować lekarstwa i terapie jaka jest dla niego przeznaczona, kontrolować skuteczność terapii oraz zmiany zachodzące w oku. Bardzo ważne jest regularne badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, którego poziom powinien być poniżej 21 mm Hg.