Jaska - jak leczyć?

Niezależnie od tego, z jakim typem jaskry otwartego kąta mamy do czynienia operację przeciwjaskrową wykonuje się jedynie w poszczególnym wypadku. Mianowicie, chodzi o sytuację, w której leczenie zachowawcze i laserowe nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.

Operacja przeciwjaskrowa jest więc ostatecznością. A efektem zabiegu, będzie zahamowanie postępu choroby w wyniku znacznego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Trzeba jednak zaznaczyć, że rezultat zabiegu w dużej mierze zależy od poziomu zaawansowania tej dokuczliwej choroby oczu. W związku z powyższym, gdy istnieje pewność, że leczenie operacyjne jest konieczne, decyzji o jego podjęciu nie należy odwlekać. Jak w wielu przypadkach chorób bywa na zaawansowanych stadiach jaskry, poszkodowany narząd wzroku właściwie nie reaguje na leki, wszelkie zabiegi lecznicze.

Co więcej, zastosowanie lasera lub operacji jest nie do końca bezpieczne, bowiem istnieje spore ryzyko wystąpienia wstrząsu. Może on być wywołany zarówno gwałtownym wzrostem, jak i gwałtownym spadkiem ciśnienia wewnątrzgałkowego. W rezultacie, może to spowodować uszkodzenie nerwu wzrokowego i zanik resztek widzenia. Obecnie, coraz częściej występującym zjawiskiem jest brak zgody pacjenta na zabieg. Spore ryzyko, nie jest przeważającym argumentem, jednak pacjenci kwalifikujący się na na zabieg, twierdzą że ostrość wzroku chorego oka jest stale jeszcze wystarczająco dobra.

przebieg operacji na jaskrę Czym spowodowany jest obecny stan rzeczy? Wynika to z braku świadomości, iż operacja przeciwjaskrowa nie ma na celu – i nie może – poprawić wzroku utraconego wskutek postępującego zaniku nerwu wzrokowego. Lekarz prowadzący, ma więc w obowiązku dokształcenie pacjenta, uświadomienie że celem operacji jest niedopuszczenie do jego ostatecznego zaniku, równoznacznego z nieodwracalną utratą wzroku.

Znamy już cel operacji przeciwjaskrowej, jednak na czym ona właściwie polega? Jest to zabieg, polegający na utworzeniu sztucznej drogi odpływu cieczy wodnistej za pośrednictwem kilku czynności. Do najbardziej popularnych metod, bez wątpienia należy operacja przetokowa, wszczepienie implantu drenującego. W bardzo trudnych, aczkolwiek bardzo rzadkich przypadkach wykonuje się laserową cyklokriokoagulację polegającą na przymrożeniu kriodą.